posted: Thursday, march 13, 2008
LIFT OFF!
i always pictured this night when im gonna have to leave you at the airport, i just did'nt know it was tonight.. --summary of march 9; libs
NOW BOARDING FLIGHT...
simula ng umalis si patet sa pilipinas ay mas naging tutok na tutok na ko sa selfon ko ng walang palya. Kada minuto kada segundo, umaasang sana tumunog ang ringtone ko at sana boses mo ang nasa kabilang linya ng telepono. Pero sa di ko alam na dahilan biglang kung kelan pa tatawag si patet chaka pa olats ang ringtone ng telepono ko.
sorry mahal ko, wag mo sanang isipin na hindi ka mahalaga. Nagkakataon lang talaga.
mahirap pero kelangan gumalaw. di naman pwedeng palagi ka lang steady.
Im keeping myself busy and pressing on productivity. I now know the schedule for testing and other information about my AnE test. Thats one goal almost down. and! i finally went out of the house after 3 days of solitude, solemness and tiring days trying to get a grip back to reality. seriously. i needed that. It made me realize things much more clearer, i was clogged up before finally i got to swim out of confusion. and no, im not taking prozac for my panic attacks.
coming from a death blow, gasping for air is probably your best bet for staying conscious so im trying not to lose my breath. babalik na ko sa eskwela para matuwa ang mga taong nakapaligid sakin (pamilya, patet, kaibigan at lalong lalo na ang diyos) pagppray ko pa kay Jesus lahat ang hirap kasi pag walang tropang kasama. at the same time maghahanap ng trabaho para solid walang kawala may back up plan pag may trobol.
MALAKI ANG POSIBILIDAD NA ito na yung time na ginagawa na ng Diyos ang kanyang miracle sakin; sana maabutan ko. Mas healthy ng isipin na hinayaan nya tong 3 buwan mangyari para sa goodness, ngayon alam ko na. wag lang sana madiskarga ang baterya ng sinasakyan kong jip.
***
alam ko ang saya at lungkot na nararamdaman mo...
hindi ka nagiisa mahal ko..
LAST THOUGHT
alam kong di mapipigilan na magsaya ka jan at makalimot paminsanminsan pero aasahan kung pagkatapos ng araw tabi na tayo. mahirap makitang masaya ka dyan lalo na dahil hindi ako yung nagpapasaya sayo, nakakaingit kasi madalas ako yung tao na yun. mahirap na di na kita mapapangiti jan. nakakaselos at nakakatampo. pero wala akong magagawa kaya tiwala, pasensya at dasal na lang. SANA ikaw din ganun sakin dahil ayokong magaway pa tayo minsan na nga lang tayo magkontakan aking pinakamamahal.
kung alam mong magrereak ako wag mo na lng idiin sa muka ko pag kinwento mo. haha.
*like pictures and shit. please be sensitive enough chabi girl*
ngayon malinaw na ang utak ko at alam ko ng ang aking nararamdaman. ito na yung napagusapan natin dati.. small time arrangements lang babe, para smooth lang tayo sa pagmamaneho..
- i send mo na sakin schedule mo para alam ko ang time ng baby ko
- tawagan mo naman ako.
- text lang ng text kung hindi makatawag
- maging conscious sa sarili at surroundings. ingats parin, alam mu na mundo ngayon.
- behave lang at focus sa dapat lang gawin. wala ng segway repa.
- ako lang palagi
- i will do something productive with my life while your away (aral, trabaho at kahit ano pa..)
- ill text you always (sulitxt agad pag may kinse)
- and will call you whenever there is a chance (tyatyagain..)
- walang segway pangako.
- ikaw lang palagi
WALANG MAGBABAGO, ITAGA MO SA BATO
~para sa aking pinakamamahal
